Συγκλονιστικό... Με απλά λόγια δοσμένο αυτό που πολλοί σκεφτόμαστε κάθε φορά που συναντάμε τους λίγους τυχερούς. Χωρίς ίχνος ζήλιας... με ένα μελαγχολικό χαμόγελο, αναρωτιόμαστε:
''Εσείς που βρήκατε τον άνθρωπό σας κι έχετε ένα χέρι να σας σφίγγει τρυφερά, έναν ώμο ν’ ακουμπάτε την πίκρα σας, ένα κορμί να υπερασπίζει την έξαψή σας, κοκκινήσατε άραγε για την τόση ευτυχία σας, έστω και μια φορά; Είπατε να κρατήσετε ενός λεπτού σιγή για τους απεγνωσμένους;''
“ΕΝΟΣ ΛΕΠΤΟΥ ΣΙΓΗ” από τον ”ΑΝΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟ ΚΑΗΜΟ” από το βιβλίο “ΠΟΙΗΜΑΤΑ” Εκδόσεις ΔΙΑΓΩΝΙΟΥ
ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ; ΚΑΤΑΛΑΒΑΤΕ;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου